محمد تقي جعفري

9

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

تفكَّرات از نفوذ در آن ناتوانست رأى و نظر [ نابجا ] به كار نبريد گمانى خطاكارانه - تا آن گاه كه گمان كننده چنين پندارد كه دنيا وابسته و در انحصار بنى اميّه است دنيا منافع خود را به آنان [ گروه نابكار بنى اميّه ] مىبخشد و آنان را به امتيازات صاف خود وارد مىنمايد و تازيانه و شمشير اين تبهكاران از اين امّت برداشته نخواهد گشت گمان كنندهء چنين پندار بىاساس دروغ مىگويد بلكه روزگار مراد آنان ، چونان آب دهان يا چيز محقّرى از غذا است كه پس از جويدن بيرون انداخته شود - آنان زمانى بدين نحو از عيش لذّت بار برخوردار گشته و سپس همهء آن را بيرون خواهند انداخت